คมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี ตอน กวีนิพนธ์ดลธรรม

142

 เชื่อว่าหลาย ๆ ท่านคงรู้จักครูกวีอย่างท่านสุนทรภู่ แล้วก็คงมีบทกวีนิพนธ์ที่ติดตรึงอยู่ในใจอยู่หลายบท ดังนั้น สกู๊ปคมธรรมประจำวันกับท่าน ว.วชิรเมธี พระอาจารย์จึงหยิบยกบางบทบางตอนของท่านสุนทรภู่มาฝากดังนี้

การเผยแผ่พระพุทธศาสนามีได้หลายรูปแบบ หลายวิธีการ พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ทรงใช้วิธีการที่หลากหลายในการสอน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าทรงสอนใคร เขาเหล่านั้นมีภูมิหลังอย่างไร และสถานการณ์ ณ ขณะนั้นเป็นอย่างไร

หนึ่งในวิธีการสอนที่ได้ผลก็คือ การสอนด้วยกวีนิพนธ์ ซึ่งทำให้ผู้ฟังจดจำได้ง่าย ทั้งถ้อยคำและเนื้อหาสาระ เหมือนเราได้ยินบทกวีของสุนทรภู่ที่เขียนไว้กว่าร้อยปีมาแล้ว แต่พอเอ่ยออกมาคนส่วนใหญ่ก็รู้ว่าใครเป็นผู้แต่ง และมีความมุ่งหมายจะสอนอะไรเช่นบทที่ว่า

“เป็นมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก

จะได้ยากโหยหิวเพราะชิวหา

แม้นพูดดีมีคนเขาเมตตา

จะพูดจาจงพิเคราะห์ให้เหมาะความ”

ด้วยเหตุที่กวีนิพนธ์เป็นสื่อในการสอนธรรมได้ง่าย และให้ทั้งอรรถรสเชิงวรรณศิลป์ และเชิงพัฒนาจิตและปัญญา การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจึงนิยมใช้กวีนิพนธ์มาเป็นเครื่องมือในการเชื่อมคนเข้าสู่ธรรมตั้งแต่สมัยพุทธกาลมาจนถึงปัจจุบัน

คมธรรมประจำวันนี้ก็คือ

“เป็นมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก

จะได้ยากโหยหิวเพราะชิวหา

แม้นพูดดีมีคนเขาเมตตา

จะพูดจาจงพิเคราะห์ให้เหมาะความ”